Cumaları duruşma yoksa,randevu da kabul etmiyorum; evde kalmayı ve o günü “kabul günü” olarak geçirmeyi seviyorum.Basitçe bizim formül;4+3!
Kabul günlerimizde kalabalık değil de-zira sanki aradan çıksın diye yapılmış gibi gelir hep bana- az ve öz sayıda,son yıllarda da bana huzur verenler olarak evimizde ağırlamayı seviyoruz. Basitçe;huzurla gel evimize!
Mutfakta vakit geçirmeyi seviyorum.Ben mutfaktayken sevgilimin kedi gibi gelip gitmelerini ve en umulmadık zamanlarda kurtarıcı önlüğünü giymesini seviyorum.Basitçe;bir elin nesi var iki elden bal damlar!
Mutfakta yeni tadları seviyorum. Son sefer de “Antakya Mutfağı” temamızdı ;yüzümüzü ağırttı.Basitçe;bir sıyrılan tabakları, bir de ellerin dert görmesinleri seviyorum!
Tatil sabahları telaşsız yatak sohbetlerini,üçümüz bir şekerlemeleri,gezmeyi,evde miskinliği seviyorum. Basitçe;zamansız anlar,hayata bağlar!
Gazetelerin pazar eklerini ama en çok da ilk ben okuyayım diye kenara ayrılmasını seviyorum.Basitçe;incelikler sevgiyi pekiştirirler
Ama ben en çok bu karelerin,BİZ’İN içinde olmayı seviyorum.
ÖZETLE;BASİTÇE DİYE BİR DİL VAR VE ÇOK BASİT



ben de en basitinden seviyorum seni katıksız
Basitçe;zamansız anlar,hayata bağlar! Bayıldım:)
Bu yazıya yapılacak tek yorum ‘seviyorum’dur sanırım:)
karmaşık olanı basit bir hale getirip en basitinden sevgiyi içinden çekip çıkarabiliyorsun ya ve bunu yaz dilinin en basit hali ile kelimelere dökebiliyorsun ya işte sana bu yüzden hayranım:) yine yüreğimi ferahlattı yazın, ruhuna sağlık. Sevgiler.
Basitçe , sıragelen olaylar neticesinde , sevginin yüreğin büyüklüğü . aşk mı? annelikmi ?
huzur veriyorsun…
cok basit..pozitif ve huzur dolusun sansımsın:..
Dun aksam caydanligin yaninda benim icin hazirlanmi sevdigim bardagi gorunce,
Gunduz okudugum bu yazin geldi aklima.
Seviyorum bu dili:)